ก่อนที่เราจะไปโรงเรียน เราก็เรียนรู้อยู่แล้ว ครอบครัวคือโรงเรียนแห่งแรกของเรา พ่อแม่สอนให้เราเดิน พูด กินด้วยช้อน และพูดคำว่าขอบคุณ ปู่ย่าตายายสอนเพลง นิทาน และบทสวด พี่ ๆ และลูกพี่ลูกน้องสอนเราเล่นเกม แม้ทุกวันนี้เราก็ยังเรียนรู้หลายอย่างที่บ้านซึ่งไม่มีในตำราเรียน เช่น หุงข้าว พับผ้า มีน้ำใจ และปฏิบัติตัวต่อผู้ใหญ่
ทุกครอบครัวมีวิธีของตัวเองที่เรียกว่าธรรมเนียม บางครอบครัวทักทายผู้ใหญ่ด้วยการนมัสเต บางครอบครัวไหว้ และบางครอบครัวกอด บางครอบครัวกินด้วยมือ บางครอบครัวใช้ช้อนส้อม และบางครอบครัวใช้ตะเกียบ บางครอบครัวพูดภาษาฮินดีที่บ้าน บางครอบครัวพูดทมิฬ บางครอบครัวพูดไทย และหลายครอบครัวพูดได้มากกว่าหนึ่งภาษา ครอบครัวยังส่งต่อทักษะพิเศษด้วย คุณยายอาจทอผ้าเป็น คุณพ่ออาจซ่อมจักรยานได้ คุณลุงอาจตกปลาเก่ง สิ่งเหล่านี้เรียนรู้ได้จากการดู ฟัง และฝึกกับครอบครัว
ตัวอย่าง: ขอให้คุณตาหรือคุณยายสอนสิ่งหนึ่งที่ท่านเรียนรู้ตอนเด็ก เช่น เพลงพื้นบ้าน การละเล่น หรือสูตรอาหาร จดขั้นตอนไว้แล้วสอนเพื่อน