สื่อสารโดยไม่ต้องพูด 🔊

เราไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดเสมอไป🔊 รอยยิ้มบอกว่าฉันมีความสุข🔊 หน้าบึ้งบอกว่าฉันไม่พอใจ🔊 การโบกมือบอกว่าสวัสดีหรือลาก่อน🔊 เอานิ้วแตะริมฝีปากบอกว่าเงียบหน่อย🔊 พยักหน้าหมายถึงใช่🔊 และส่ายหัวหมายถึงไม่🔊 สัญญาณที่ทำด้วยใบหน้า มือ🔊 และร่างกายเรียกว่าท่าทางและสีหน้า🔊 แม้ทารกและสัตว์ก็ใช้🔊 สุนัขกระดิกหางเมื่อดีใจและหางตกเมื่อกลัว🔊

คนที่ไม่ได้ยินใช้ภาษามือซึ่งเป็นภาษาเต็มรูปแบบ🔊 ท่ามือแต่ละท่าแทนคำหรือตัวอักษร🔊 และเล่าเรื่องทั้งเรื่องได้ด้วยมือ🔊 คนที่มองไม่เห็นอ่านด้วยปลายนิ้วโดยใช้อักษรเบรลล์🔊 ซึ่งเป็นระบบจุดนูนที่หลุยส์ เบรลล์คิดค้น🔊 ในนาฏศิลป์อินเดียเช่นภารตนาฏยัม🔊 นักเต้นใช้ท่ามือที่เรียกว่ามุทราเล่าเรื่องโดยไม่พูดสักคำ🔊 ตำรวจจราจรใช้สัญญาณมือ🔊 กรรมการคริกเก็ตใช้ท่าทางบอกเอาต์และซิกซ์🔊 และผู้ตัดสินใช้นกหวีด🔊 สัญญาณช่วยให้เราเข้าใจกันแม้พูดคนละภาษา🔊

ตัวอย่าง: เล่นเกมใบ้ท่ากับเพื่อน ห้ามพูด แสดงท่าหิว หนาว เรียกให้มาหา และขอน้ำ🔊 ดูว่าใครทายถูก🔊 แล้วเรียนรู้การสะกดชื่อตัวเองด้วยตัวอักษรภาษามือ🔊